H τυρανία των μικρών πραγμάτων

Ξυπνάω με ένα άγχος... βρε μπας και δεν πλήρωσα τον ΟΤΕ; το ADSL στην forthnet;Πότε έρχονται για τα κοινόχρηστα; για να κοιτάξω... Να μην ξεχάσω το ΦΠΑ (πρέπει να το καταθέσω αν και ΔΕΝ είχα έσοδα αυτό το τρίμηνο,αργκκκκ)...όπως ξέχασα το προηγούμενο και έτρεχα στις εφορίες. Πρέπει να βγάλω και το συγκεντρωτικό ΦΠΑ κάποια στιγμή. Και να φτιάξω το Ε3 ....Ε9 δεν χρειάζεται, δεν έχω ακίνητα.

Η ΔΕΗ δεν ήρθε, η ΕΥΔΑΠ μπορεί να περιμένει - δεν το κόβουν αυτοί. Κέρματα να μην ξεχάσω για το Μετρό. Κάπου άφησα και του ηλεκτρικού τα εισητήρια, ίσως χρειαστούν. Μα και αυτοί ρε παιδί μου, άλλα για Μετρό, άλλα για ηλεκτρικό, άλλα για προαστιακό.

Την πιστωτική κάρτα την πλήρωσα αλήθεια; ... μετά την αλλαγή διεύθυνσης πρέπει να τους ενημερώσω να μου τα στέλνουν στο καινούργιο σπίτι. Ευτυχώς τέλη κυκλοφορίας πάνε στο πατρικό μου. Το ίδιο και το ΤΣΜΕΔΕ...ξεγνιασιά.

Που άφησα την electron της Eθνικής;...χμ, μόνο της Αλφα και της Αγροτικής βλέπω εδώ κοντά - στο αμάξι θα είναι (ελπίζω, γιατί αλλοιώς θα την ρούφηξε το μηχάνημα...). Να βγάλω λεφτά γιατί πρέπει να πληρώσουμε και το νοίκι στα κοντά. Και να θυμηθώ το απόγευμα να πάρω και κανά δώρο στο βαφτηστήρι μου, γιορτές έρχονται.

Ουφ, ας ντυθώ - τα παπούτσια στο μπαλκόνι τα άφησα; Τελειώνει η οδοντόκρεμα, πρέπει να πάω Super Market το απόγευμα. Μπα; ούτε γάλα έχει μείνει, μα τι το κάνουμε τόσο γάλα; Να μην ξεχάσω τα κλειδιά του σπιτιού, του αμαξιού, του γκλειστού καράζ και για τα μικρά για μπάρες που βάλαμε για να μην παρκάρουν μπροστά οι ασυνείδητοι (συνήθως απογεύματα Πέμπτης που γίνεται χαμός στο Πακράτι).

Ας πάρω και τα κλειδιά του γραφείου και είμαστε κομπλέ. Ελπίζω να μην ξέχασα τίποτα...χμ... άντε και καλή μας μέρα.

Προγραμματιστικοί πονοκέφαλοι....

Φτιάχνοντας Software χρησιμοποιώντας Agile τεχνικές, νοιώθω συχνά πυκνά σαν τον Σίσυφο...

Οι θεοί λοιπόν είχαν καταδικάσει τον Σίσυφο να κυλάει αδιάκοπα ένα βράχο ως την κορυφή ενός βουνού απ' όπου η πέτρα, με το βάρος της, ξανάπεφτε. Είχαν σκεφτεί, κάπως δικαιολογημένα, πως δεν υπάρχει πιο φοβερή τιμωρία απ' τη χωρίς όφελος κι ελπίδα εργασία.

Έτσι και με μας δεν υπάρχει πιο φοβερή τιμωρία από το να μην δουλεύουν πράγματα που δούλευαν ως τα χθες... κάθε γραμμή κώδικα που αλλάζουμε συνεπάγεται πιθανές αλλαγές σε όλο το σύστημα. Και κανονικά με κάθε μέρα ανάπτυξης συνεπάγεται ένας πλήρης κύκλος ελέγχου του κώδικα. Στην αρχή, όσο το σύστημα είναι μικρό αυτό δεν είναι πολύς μπελάς. Σιγά-σιγά όμως και όσο αυξανεται η πολυπλοκότητα αυξάνονται και οι πιθανοί έλεγχοι ώσπου ο έλεγχος γίνεται πολύ μεγαλύτερος από την ανάπτυξη. Κόλαση...

Οι λύσεις που προτείνονται είναι, χμ, μάλλον άβολες...στην καλύτερη των περιπτώσεων.
Π.χ το Regression Testing καταντάει συχνά ένα εξειδικευμένο ολοκληρωμένο project από μόνο του.

Και τι μπορεί να γίνει θα μου πείτε; Το ψάχνω ακόμα :) Μέχρι στιγμής το μόνο που δουλεύει είναι το συνεχές εξαντλητικό τεστ και καλές πρακτικές προγραμματισμού. Αλλά μέχρι εκεί...

Καθαρεύουσα, Δημοτική, Greeklish... και έπεται συνέχεια

Οι παπούδες μας μιλούσαν δημοτική (οι περισσότεροι...) αλλά έγραφαν καθαρεύουσα. Οι γονείς μας μιλούσαν δημοτική και έγραφαν (οι περισσότεροι...) δημοτική. Εμείς μιλάμε την δημοτική αλλά γράφουμε (οι περισσότεροι..) γκρικλις - ναι-ναι αυτό το "πράμα" το οποίο χρησιμοποιεί λατινικούς χαρακτήρες για να "περιγράψει" ένα ελληνικό κείμενο. Αν και υπάρχουν διάφοροι κανόνες για το πως πρέπει να χρησιμοποιούνται τα γκρικλις, στην πράξη ο κάθε χρήστης έκανε μια ελεύθερη πτώση στην χώρα του χάους, δημιουργώντας δικούς του κανόνες και "χαλαρές" γραμματικές.

Φύση πρακτική πάντα θεωρούσα ότι η γλώσσα πρέπει να επιτελεί πρώτιστα έναν σκοπό... να επιτρέπει στους ανθρώπους να επικοινωνούν και να περνάει αποδοτικά τα μηνύματά της. Εφόσον το επιτυγχάνει, και σε δεύτερη ανάγνωση, καλό είναι να είναι και όμορφη. Όπως και στην τεχνολογία, πρώτα κοιτάμε να δουλεύει το διαολόπραγμα και μετά να είναι όμορφο. Υπο αυτό το πρίσμα τα γκρικλις είναι καθόλα αποδεκτά.

Υπό το πρόσμα της χρησιμότητας τα ελληνικά είναι μια εξαιρετικά δύσχρηστη γλώσσα. Από τις πλέον δύσχρηστες για να ακριβολογούμε. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αγγλοσάξονες αναφωνούν "Ιτς ολ γκρικ το μι" εκεί που εμείς γκρινιάζουμε "Μου φαίνονται κινέζικα". Πρώτα από όλα τα ελληνικά έχουν κλήσεις - περπατά, περπατάει..και δεν συμμαζεύεται. Έπειτα, χρησιμοποιούν διαφορετικά σύμβολα για το ίδιο ηχητικό αποτέλεσμα - γιατί να έχουμε και γιώτα και ήτα και όμικρον και ωμέγα. Ας καταργισο αυτα τα τελευτεα, μαζι με τους τονους, για το υπολιπο αυτου του ποστ να δουμε τι θα βγι...

Σε ενα οχι τοσο μακρινο μελον λιπον, φανταζομε οτι ι νει Ελινες μπορι να τεντοσουν το σκινι με την παραδοσι τους στα ακρα κε να φτιαξουν μια μετα-διμοτικι, μια ασχιμι αλλα εξερετικα πρακτικι εκδοσι τις ελινικις που δεν θα αφινει περιθορια για ανορθογραφους. Αν κε ασχιμι απο τιν φισι της αυτι ι μεταγλοσα δεν θα ινε χιροτερι απο τα γκρικλις.

Φανταζομε τορα οτι ολι ι φιλολογι αυτις τις μικρις χορας θα επιθιμουσαν να με σταυροσουν, κατι σαν τον καιμενο τον Ρουστντι για τους σατανικους στιχους του. Και αν οχι αυτι πιος με γλιτονι απο τον Καρατζαφερι και τον Ψομιαδι...αχ, νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί

10 ώρες την ημέρα, 365 μέρες τον χρόνο...

Γιατρέ, περνάω 10 ώρες την ημέρα, 365 μέρες την εβδομάδα στο ιντερνετ, είμαι άρρωστος;

Επικοινωνώ με τους γνωστούς μου μέσω εμ-ες-εν, μιλάω με τον αδερφό μου στον καναδά μέσω σκαιπ, κλείνω δουλειές μέσω η-μειλ, κατεβάζω ταινίες τζαμπέ και προφανώς παράνομα μέσω τορρεντς ή του η-γαιδάρου. Επιπλέον, έχω 3 γκικα μουσικη σε εμπι3 και δεν την ακούω σχεδόν ποτε (με εξαίρεση τον στρατό) ενώ έχω μόνιμα την τηλεόραση ανοιχτή αλλά την βλέπω σπάνια αφού είμαι μπροστά στο λαπτόπι. Παιχνίδια δεν παίζω μόνο μερικά στρατετζι- κανά ειτζ-οφ-εμπαιρς 3. Αντίθετα όταν δεν έχουμε ιντερνετ νοιώθω οτι μου έχουν κλέψει το μπιφτέκι μου.

Διαβάζω μανιωδώς οικονομικά νέα, τις ίδιες εφημερίδες σε ηλεκτρονική και τυπωμένη έκδοση, παίρνω κάθε μήνα το Ραμ αν και η ποιότητα έχει πιάσει πάτο εδώ και χρόνια.

Ιντριγκάρομαι με οποιαδήποτε νέα τεχνολογία, αρκεί να έχει ουσία και όχι μόνο φρου-φρου και αρώματα. 9 στις 10 πέφτω έξω. Με ενδιαφέρει να φτιάχνω ωραία πράγματα -μακριά απο μένα τα κομμαντ-λαιν- ενώ προσπαθώ να μανατζάρω και μια ομάδα που φτιάχνει ενα ενδιαφέρον εργαλείο αλλά λεφτά ακόμα γιοκ.

Κλείνω και δουλειές μέσω του ιντερνετ, μέχρι τώρα καλά τα καταφέραμε, αλλά δεν πάει άλλο να χάνεσαι σε πολλά πράγματα. Α! κάνω και ένα διδακτορικό το οποίο μιλάει για το γουεμπ 2.0 και το ξεκίνησα πριν βγει ο όρος. Κάπου στον δρόμο ξεχάστηκα, έμπλεξα, έκανα τα εύκολα δύσκολα και δεν έχει τελειώσει ακόμα.

Μέσα σε όλα αυτά έχω και κοπέλα, περίεργα πράγματα. Και μερικούς φίλους που τους βλέπω ποια σπάνια. Και μια θέση στο δημόσιο... που δεν έχω επιλέξει ακόμα(;)...αντίθετα από τους φίλους μου.

Λοιπόν γιατρέ δεν χρειάζεται να απαντήσεις... είμαι σίγουρα άρρωστος. Αλλά από αυτήν την αρρώστια γιατριά δεν έχει...

Πρώτο ποστ

Τεχνολογία, οικονομία, πολιτική... πράγματα που με ενδιαφέρουν και με ταλαπωρούν σε Ν διαστάσεις. Ξεκινάω με μια αιρετική διάθεση, ελπίζω να μην μείνουμε από γκάζια.